gm. Dąbrowice, pow. kutnowski, woj. łódzkie

Wieś królewska (starostwo kłodawskie, wł. Ignacy Kossowski) zasiedlona przez osadników holenderskich w 1782 r. W 1790 r. miała 12 domów. W 1827 r. miała 15 domów i 121 mieszkańców. W 1895 r. wieś miała 13 domów i 132 mieszkańców. Znajdował się w niej ewangelicki dom modlitwy, szkoła i cmentarz ewangelicki.

Wieś położona na północ od szosy z Kutna do Koła. Rzędowa, usytuowana południkowo z zabudową po obu stronach polnej drogi.

Krajobraz kulturowy właściwy dla osadnictwa olęderskiego czytelny, choć częściowo przekształcony. O pobycie kolonistów świadczy zachowany w południowo-zachodniej części wsi cmentarz.

Cmentarz - na planie zbliżonym do kwadratu (wym. 70 x 80 m), położony pośród pól uprawnych, z drogą dojazdową od strony północno-wschodniej. Całkowicie zarośnięty drzewami i krzakami. Zachowane resztki trzech zniszczonych cementowych nagrobków oraz jeden z czytelną inskrypcją: "Hier Ruht/L.Erbah/Geb.10.12.1853/Gest. 24.7.1942/Ruhe Sanet". Wszystkie położone w południowej części, na lekkim wzniesieniu.